ซับอังกฤษจาก KDrama/Crunchyroll แปลไทยโดย yuyeeya http://thaifansubs.blogspot.com 24.MAY.2014 - 11:00 PM
ดงจู..อะไรเหรอ
ผมมีบางอย่างจะถามคุณพ่อครับ
แม่ของคุณน่าจะมีชีวิตอยู่
ยุนแจบัมฆ่าแม่ของคุณ
ดงจู..
เธอเป็นอะไรหรือเปล่า
ผมไม่เป็นอะไรครับ
เธอดูไม่ค่อยดี
เธอไม่สบายใช่ไหม
แล้ว..
เธออยากจะถามอะไร
พูดว่า "ไม่ใช่"
กรุณาพูดว่า "ไม่ใช่"
ดงจู..
คุณพ่อต้องการให้..
ซูวานและผมไปบอสตั้นจริงๆ เหรอครับ
ใช่
ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะไป
เหมือนที่ผูอำนวยการบอก..
พวกเราจะไปครับ
เธอพูดจริงเหรอ
ครับ
ผมจะเตรียมการให้เร็วเท่าที่ผมทำได้
ก่อนหน้านั้น..
ผมอยากจะแต่งงานกับซูวานและ..
ให้พวกเราไปด้วยกัน
ซูวานจะเห็นด้วยหรือเปล่า
ผมจะโน้มน้าวเธอครับ
ผมอยากจะบอกให้ผู้อำนวยการรู้ เป็นคนแรกครับ
ดีแล้ว
ขอบใจ
แต่..
เกิดอะไรผิดปกติหรือเปล่า
คุณพ่อ..
มีอย่างอื่นอีกเหรอ
ครับ
ผมคิดว่า..
พวกเราไปตกปลาไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
ลาก่อนครับ
ไม่
อย่าคิดถึงมัน อย่าสงสัย
แค่คิดถึงซูวาน
ซูวาน..
ตามหาผู้ห็นเหตุการณ์ วันที่ 28 ก.พ 2002 ผู้หญิงอายุประมาณ 40 ปีอยู่บนจักรยานถูก คนขับรถชนแล้วหนี
มีรางวัลนำเสนอ
ติดต่อเจ้าหน้าที่ชามินซู..โรงพักเซยอง
อะไรน่ะ
ค่ะ
คะ
นักสืบชา
คุณหมอคัง
คุณรู้จักเขาเหรอ
ค่ะ เขาเป็นผู้บังคับบัญชาของฉัน ฉันเป็นญาติของเขา เกิดอะไรขึ้นคะ
เขาเข้ารับการผ่าตัดเพราะแผลบาดเจ็บ ที่ศีรษะ
เขายังหมดสติแต่การผ่าตัดของเขา ผ่านไปด้วยดี เขาคงจะฟื้นในไม่ช้า น่ะครับ
อาการบาดเจ็บไม่ถึงกับเสียชีวิตหรอกครับ
อย่างไรก็ตามประวัติของเขาแสดงให้เห็นว่า เขาหยุดการรักษามะเร็งของเขา
เขาบอกว่ามันหมดหวังและไม่อยากจะเป็น ภาระต่อครอบครัวของเขา
เพราะคุณคือญาติของเขา ผมจะดูแลเขาอย่างดีนะครับ
ขอบคุณค่ะ
พยายามฆ่ากลางวันแสกๆ น่ะเหรอ
พวกเขาเป็นไอ้สารเลวแบบไหน
เขาให้คนไข้ลงเอยในโรงพยาบาลของฉัน ได้อย่างไร
คุณทำอะไรน่ะ
ผมขอโทษครับ
ผมไม่ได้จัดการอย่างรอบคอบมากนัก
ฉันบอกให้คุณปิดปากเขา ฉันไม่ได้ขอให้คุณฆ่าเขา
ทำไมคุณถึงทำให้เป็นเรื่องใหญ่โต
ผมไม่สามารถให้เขาผ่านไปได้
ผมอยากจะทำให้เสร็จทีเดียว แต่คิมวูชอลโชคดี
ผมจะทำให้เสร็จ
คุณต้องทำถึงขนาดนั้นเหรอไง
ไม่มีหนทางอื่นเหรอไง
ถ้าเรื่องต่างๆ ใหญ่โตมากขึ้น ผมจะตกอยู่ในอันตรายเหมือนกัน
ผมจะจัดการเอง
ผมแน่ใจว่าอัยการคังจะเห็นด้วยกับผม
ปล่อยไว้กับผมเถอะครับ
นายกลับบ้านแล้ว
ฉันกลับบ้านแล้ว
นายเป็นอะไรหรือเปล่า
ฉันกลับบ้านแล้ว
นายไปไหนมา ในเมื่อนายรู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะ
ฉันกลับบ้านแล้ว
ดงจู
เกิดอะไรเหรอ
ซูวาน
อืม
เราอยู่ด้วยกันเถอะ ไม่ว่ามันจะลำบากแค่ไหน
ยุนซูวาน
ทำไม
ไม่ว่าอะไรก็ตาม..
เราอย่าแยกจากกันอีกเลย
พักนี้นายทำตัวแปลกจังเลย
ฉันหิวแล้ว
ฉันจะเปลี่ยนเสื้อผ้า
นายยังไม่บอกฉัน
อะไร
ทำไมนายถึงหายตัวไปคราวที่แล้ว นายไปไหน
ฉันต้องการเวลาตามลำพังเพื่อจะคิดถึง เรื่องต่างๆ
เรื่องอะไร
ฉันช่วยนายได้ไหม
ซูวาน
หืม
เรารีบแต่งงานกันเถอะ
และ..
เราไปสหรัฐฯ ด้วยกัน
ดงจู..
นายพูดจริงเหรอ
ฉันพูดจริง
ทำไมถึงกระทันหันล่ะ
นายบอกว่านายไม่อยากทิ้งคุณพ่อไว้ ตามลำพัง
ผู้อำนวยการต้องการ
ฉันน่าจะประสบความสำเร็จ..
ในสหรัฐฯ
นายพูดจริง
ฉันคิดว่ามันดีที่สุดสำหรับพวกเรา
แต่พวกเราทิ้งคุณพ่อเอาไว้ไม่ได้
แม้ว่าคุณพ่อบอกว่าท่านไม่ซีเรียส
ท่านบอกว่าท่านซีเรียส
มันไม่ง่ายที่ฉันจะลาออกจากงาน และย้ายไปสหรัฐฯ เหมือนกัน
เพราะนายบอกว่านายไม่ต้องการ ฉันไม่ได้คิดถึงเลยจริงๆ
ถ้าอย่างนั้นคิดได้แล้ว
แล้วถ้าฉันปฏิเสธล่ะ
แค่พูดว่า "ได้"
มันเป็นสิ่งที่นายคิดมาตลอดน่ะเหรอ
มันไม่ใช่เรื่องที่นายจะพิจารณาและ ตัดสินใจด้วยตัวนายเองได้
ฉันคิดว่าอะไรน่าจะดีที่สุดสำหรับ พวกเราซ้ำแล้วซ้ำอีก
แล้วคุณพ่อล่ะ
ท่านไม่ซีเรียส
ท่านคิดถึงแต่อนาคตของนายเท่านั้น ท่านไม่ได้ตั้งใจแบบนั้น
ฉันรู้
แล้วฉันจะพิจารณาเอง
ปาร์คดงจู
ถามผู้อำนวยการว่า..
ท่านซีเรียสหรือเปล่า
และคิดให้รอบคอบอีกครั้ง
นายเป็นคน..
ที่ควรคิดทบทวนอีกครั้ง
หนูกลับบ้านแล้วค่ะ
อ้อ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ดงจู..
ช่างเถอะค่ะ
ซูวาน..
เกิดอะไรกับดงจูเหรอ
ไม่..
ไม่มีอะไรค่ะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
เธอจะไปบางแห่งเหรอ
ไปรับแสงอาทิตย์ค่ะ
ไปภูเขาเหรอ
ระวังตัวนะ
ไม่ต้องห่วง กระรอกบอสตั้นจะไม่เปลี่ยนไป เพราะเธออยู่ในเกาหลีหรอกค่ะ
พี่ระวังตัวเถอะ
พักนี้พี่โดนหมายหัวนะคะ
พี่ซูวานและฉันกำลังเฝ้าดูพี่
แล้วเจอกันค่ะ
แม่ของคุณน่าจะมีชีวิตอยู่
ยุนแจบัมฆ่าแม่ของคุณ
คุณจะยังเรียกเขาว่าพ่อน่ะเหรอ
ครับ
ขอโทษที่แนะนำตัวช้านะครับ..คุณหมอคัง
ผมได้ยินว่าคุณทำงานให้กับผู้อำนวยการยุน ในอดีต
ใช่ครับ
ผมจะพูดตรงๆ
ผมเห็นคุณพบกับปาร์คดงจู
ดูเหมือนว่า..
คุณจะมีปากเสียงกับเขา
ผมถามได้ไหมครับว่าทำไม
อ้อ..คุณปาร์คดงจู
ครับ
เอ่อ..
ผมคือคุณหมอของแม่ของเขา ในตอนที่เธอตาย
ผมคิดว่าเขาจำได้
เขาเสียใจกับการตายของเธอ..
และอารมณ์ของเขาเร่าร้อน
นั่นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นครับ
แค่นั้นจริงๆ เหรอครับ
แน่นอนครับ มันจะเป็นอะไรได้ล่ะครับ
จีวุนน่ะเหรอ
ครับ
คุณพูดว่าอย่างไร
ผมบอกว่าพวกเราแค่คุยกันเรื่องแม่ของเขา
ดีแล้ว
นอกเหนือจากคำสั่งของฉัน..
อย่าเปิดเผยอะไรทั้งนั้น..
เข้าใจไหม
ได้ครับ
คุณไปได้แล้ว
อะไรพาเธอมาที่นี่ตอนนี้น่ะ
ที่นี่เป็นที่ที่ฉันต้องมาเจอเธอในเวลานี้
เขาเป็นอย่างไรบ้าง เขาไปไหน เขากำลังทำอะไร
พวกนั้นเป็นคำถามที่ฉันต้องการคำตอบ
เขาไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้นเหรอ
ไม่เลย
จู่ๆ เขาต้องการให้พวกเราย้ายไปสหรัฐฯ
สหรัฐฯ น่ะเหรอ
คุณพ่อต้องการให้พวกเราย้ายไป เพราะมันดีกับอาชีพของดงจูมากกว่า
ฉันไม่เคยคิดจะทิ้งคุณพ่อเอาไว้เลย
พวกเรามีปากเสียงกันนิดหน่อยเพราะ เขาหยิบยกมันกระทันหัน
พักนี้เขาแปลกๆ แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไม
ฉันคิดออกแล้ว
อะไรเหรอ
จริงๆ แล้ว..
พวกเรากำลังรื้อคดีอุบัติเหตุชนแล้วหนี ของแม่ของเขา
รื้อคดีน่ะเหรอ
ดงจูไม่เคยเอ่ยถึงมันเลย
นั่นคือเหตุผลที่ฉันพูดถึง ฉันคิดว่าเธอควรจะรู้
ดูเหมือนว่าคดีไม่เคยถูกสืบสวน อย่างถูกต้อง
ดงจูอาจจะลำบากเพราะเรื่องนั้น
เขาอาจจะหดหู่เพราะเขาต้องเอาแต่ คิดถึงการตายของแม่ของเขา
ฉันไม่รู้
ฉันคิดว่ามันอาจเป็นเหตุผลที่ เขาทำตัวแปลกๆ
ฉันแค่อยากจะบอกให้เธอรู้
มันมีอะไรที่ฉันจะทำเพื่อช่วยเหลือได้ไหม
ไม่..บอกดงจูให้ปล่อยเรื่องการสืบสวน ไว้กับพวกนักสืบเถอะ
และพวกเธอ 2 คนไปเดทกันเถอะนะ
อย่าเสียเวลาอันมีค่ากับการมีปากเสียง กันเลย
ขอบใจน่ะมินซู
ฉันคิดว่าดงจูและฉันถูกลิขิตเหมือนกัน
คะ
ค่ะ
เขาฟื้นแล้วเหรอคะ
ตกลงค่ะ
ฉันไปล่ะ
อืม
ภูเขาเกาหลีเจ๋งที่สุด
ลาก่อน..ปลาน้อย
ดอกเบลฟลาวเวอร์
มันไม่ใช่งานของคนกู้ภัยในป่าเหรอครับ
มันเป็นงานในขอบเขตของพวกเรา พวกเราต้องแยกย้ายเมื่อพวกเราได้รับสาย
เฮ้ย..
พวกนายตามมาให้เร็วเท่าที่จะทำได้ ฉันจะล่วงหน้าไปก่อน
ไปกันเถอะจินซู
ครับ
เขายังเป็นเหมือนเดิม
มันต้องเป็นบริเวณนี้
โทรศัพท์ของนายมีสัญญาณไหม
ไม่ครับ
จินซู..นายไปทางนั้น ฉันจะไปทางนี้
ครับ
คุณฮเยจู..
คุณเป็นคนโทรมาเหรอ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ แต่ขาของฉัน..
ขอผมดูหน่อย
โอ๊ย
ไม่เป็นอะไร
มันไม่หัก
คุณจะเดินลงไปไม่ได้
โอ้
คุณแอลลี่..
เกิดอะไรขึ้นน่ะครับ คุณเป็นอะไรไหม
โอ๊ย
ขอบคุณพระเจ้า มันไม่หัก
ผมจะเข้าเฝือกให้ก่อนนะครับ
ขอบคุณค่ะ
ทำไมคุณไม่อยู่บนทางเดินล่ะ คุณตกลงมาตรงนี้ได้อย่างไร
มันไม่ง่ายเลยที่จะตกลงมาจุดนี้
ฉันพยายามจะเด็ดดอกไม้ค่ะ
ดอกไม้น่ะเหรอ
แม่ของฉันเคยชอบมันน่ะค่ะ ฉันต้องการจริงๆ
ฉันขอโทษ มันจะลำบากนะคะ
คุณพูดอะไรน่ะครับ มันไม่ลำบากเลย
แกล้งทำเป็นว่าคุณนั่งเครื่องเล่น ในสวนสนุกนะครับ
- รุ่นพี่..ไปกันเถอะ - อ้อ
1 2 3..
เท็ดดี้..
ครับ
นายยกหรือยัง
เดี๋ยวนะครับ
นายทำอะไร
ครับ
นายทำอะไรน่ะ
ฉันกลัวจังเลย ฉันลงได้ไหมคะ
สีหน้าของนายซีดและขาของนายสั่น ฉันบอกให้นายออกกำลังขาของนาย
ฉันจะเจอนายที่สถานี
วางเธอลง ฉันจะแบกเธอเอง
ครับ
หยุด..หยุด..หยุด..
ทำไม..เจ็บเหรอ
คุณไปเร็วเหลือเกิน ฉันกลัว
เดี๋ยว..
นี่..
ดอกไม้
เกดิอะไรขึ้นล่ะ
คุณหมายความว่าอะไร คุณบอกว่าแม่ของคุณชอบ
ไปกันเถอะ
ค่ะ
พวกเราอยู่ระหว่างทาง พวกเราจะถึงที่นั่น ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
เร็วเข้า พวกเราไม่มีเวลาแล้วครับ
ครับ
พวกเรากำลังรื้อคดีอุบัติเหตุชนแล้วหนี ของแม่ของเขา
เขาอาจจะหดหู่เพราะเขาต้องเอาแต่ คิดถึงการตายของแม่ของเขา
หน่วยกู้ภัย..รวมตัว
รวมตัวหน่วยกู้ภัยฉุกเฉิน
หน่วยกู้ภัย..รวมตัว
รวมตัวหน่วยกู้ภัยฉุกเฉิน
รถพยาบาลบรรทุกหัวใจปลูกถ่าย เกิดอุบัติเหตุ
คนอื่นออกไปกันแล้ว
คุณเป็นอะไรไหมครับ
ผมไม่เป็นอะไรครับ แต่นี่..
คนไข้ปลูกถ่ายกำลังรอและ การผ่าตัดถูกทำให้ช้าออกไป
กรุณาเอาหัวใจดวงนี้ไปนะครับ
ตกลงครับ
ขอบคุณนะคะที่นำหัวใจลูกของฉันมาให้
ขอบคุณมากค่ะ
พวกเราแค่ทำงานของเรานะครับ
ขอบคุณมากนะครับ พวกเราจะตอบแทนคุณได้อย่างไร
คำขอบคุณควรให้กับผู้บริจาคนะครับ
ค่ะ
แน่นอนครับ
พวกเรารู้สึกสำนึกมาก
ลูกของเราได้รับปาฏิหาริย์
ครอบครัวของเรา..
จะรู้สึกสำนึกมาก..
สำหรับชีวิตของผู้บริจาคเหมือนกันครับ
ขอบคุณมากค่ะ
ดงจู..
นายคิดว่าเธอเป็นคนแบบไหน
ผู้บริจาคของฉัน
ฉันรู้สึกเหมือนกัน
ฉันอยากจะใช้ชีวิตของฉันให้ดีเพื่อเธอ เหมือนกัน โดยไม่ละอายแก่ใจ..
ฉันรู้สึกแบบนั้น
ฉันทำงานดีหรือเปล่า
ถ้าคนนั้นกำลังเฝ้าดู..
เธอจะภูมิใจไหม
แน่นอน
เธอจะภูมิใจ
ฉันแน่ใจ
ค่อยยังชั่ว
ปาร์คดงจู..
ถ้าเกิดอะไรผิดปกติ..
ดวงตาของแม่..
แม่อยากจะให้ดวงตาของแม่กับซูวาน
อย่าพูดแบบนั้น
ทำไมแม่เอาแต่ทำให้ผมกลัว
การบริจาคอวัยวะหรืออะไรบางอย่างแบบนั้น
ถ้าเป็นไปได้ แน่ใจน่ะว่ามันจะเกิดขึ้น
มันคือความปรารถนาของแม่
ซูวาน..
จะไม่ปฏิเสธหรอกใช่ไหม
ไม่..
ซูวานจะรู้ไม่ได้
แม้ว่าเธอได้มองเห็น เธอจะไม่มีความสุข ถ้าเธอรู้เรื่อง
เราปิดเป็นความลับเถอะนะ
คุณจองฮวา..
แม่กำลังเฝ้าดูอยู่ใช่ไหมครับ
แม่..
กำลังเฝ้าดูซูวาน..
พร้อมด้วยรอยยิ้มใช่ไหมครับ
คุณเจอไหมครับ
ครับ
ผมตรวจดูแล้ว
ปาร์คดงจูเป็นญาติของคนไข้ผ่าตัดที่ เสียชีวิตของผู้อำนวยการยุน..ยูจองฮวา
มันมีเพียงเอกสารเข้า-ออกโรงพยาบาล เท่านั้นแต่ไม่มีรายละเอียดน่ะครับ
ไม่มีเหรอครับ
มันไม่มีต้นฉบับหรือสำเนาเลยครับ
จีวุน..
แม่ได้ยินว่าลูกกำลังดูสิ่งแปลกๆ
ไม่มีอะไรผ่านคุณแม่ได้เลยนะครับ
หยุดเถอะ ไม่ต้องห่วงหรอกน่ะ
ไม่ได้ครับ
จีวุน..
ผมได้ยินเรื่องแปลกๆ เกี่ยวกับคุณพ่อ และปาร์คดงจู
มันไม่ใช่เรื่องที่ผมจะแค่เพิกเฉยได้
มันเกี่ยวอะไรกับลูก
คนพวกนั้นไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับลูก
แน่นอนว่าเกี่ยวนะครับ มันเกี่ยวข้องกับซูวาน
คังจีวุน
คุณแม่ถามผมมาก่อนว่า..
"ยุนซูวานคือใครกัน"
กับผมแล้ว ซูวาน..
ไม่ใช่แค่ผู้หญิง
เธอคือเข็มทิศในชีวิตของผม
เธอแสดงให้ผมเห็นว่าผมควรเป็นใคร ในฐานะผู้ชาย..
และหมอ
เข็มทิศพังแล้ว
ถ้าเธอกลับมา..
ผมหวังว่าเธอควรจะกลับมาหาผม
เธอกลับมาไม่ได้..ไม่ใช่ลูก..ไม่มีวัน
ทำไมจะไม่ได้ล่ะครับ
ผมรักเธอ ผมต้องการเธอ
ศกดิ์ศรีสำคัญกับคุณแม่ขนาดนั้นเหรอครับ
คุณแม่ช่วยผมไม่ได้เหรอครับ
มันไม่ใช่เพราะศักดิ์ศรี
ยุนซูวาน ปาร์คดงจูและผู้อำนวยการยุน ต้องถูกกำจัดออกไปจากชีวิตของพวกเรา
พวกเราไม่มีอะไรจะได้ จากการข้องเกี่ยว
เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น..
คุณแม่รู้ทุกอย่างใช่ไหมครับ
มันจะเป็นใครได้ล่ะคะ
ฉันควรจะรู้เหรอไงยัยบ้า
มันน่าจะแย่นะคะ ถ้าไม่มีใครผ่านไป
เฮ้ย..
เธอก็รู้ว่าคนเราไม่ตายง่ายขนาดนั้นหรอก
คุณยังล้อเล่นเหรอไง
ฉันได้อะไรบางอย่าง..
จากการที่หัวของฉันเปิดออก
คะ
สุสานซากรถ
การสืบสวนของเรา..
กำลังจะ..
ใกล้ความจริงแล้ว
ใช่แล้ว
อย่าเพิ่งพยักหน้า เธอต้องทำอะไรบางอย่าง
เธอเคยเห็นอวตารไหม
เธอคืออวตารของฉัน..
ตกลงไหม
เธอจะต้องทำงาน
โอ๊ย..หัวของฉัน
ขอฉันถามอะไรคุณบางอย่างนะคะ คุณเคยเห็นรถแบบนี้ไหมคะ
เขาไม่กลับบ้านเหรอไง
พวกเราควรกลับก่อนไหมคะ เขาไม่ขยับเลย
ไอ้พวกคนทรยศ..คุณกลับไปได้อย่างไร ในเมื่อหัวหน้าเป็นแบบนั้น
อ้อ..ใช่ วันนี้คุณมีเวรกลางคืนนะครับ ไปกันเถอะ
ฉันโดนจับได้แล้ว
คุณพ่อ..
ผู้อำนวยการยุน..
เป็นสาเหตุทำให้แม่ของปาร์คดงจูตายจาก ความผิดพลาดทางการแพทย์เหรอครับ
ใช่
และความผิดทางการแพทย์แบบนั้น..
ถูกปกปิดราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น น่ะเหรอครับ
ใช่
คุณพ่อ..
คุณพ่อไม่ใช่หมอแบบนั้น
มันเป็นไปได้สำหรับผู้อำนวยการยุน เหมือนกัน
คุณหมอทุกคนเป็นมนุษย์ที่ทำผิดพลาดได้
แล้วคุณแม่ล่ะครับ
คุณแม่รู้นานแค่ไหนแล้ว
ผู้อำนวยการยุนบอกแม่สักพักหนึ่งแล้ว
เขาลำบากเพราะปาร์คดงจู
คุณพ่อและปาร์คดงจู..
แม้กระทั่งซูวาน..
พวกเขาแบ่งปันโชคชะตาแบบไหนกัน
มันไม่ใช่โชคชะตา..
มันคือพรหมลิขิตชั่วร้าย
ผมได้ยินว่าคุณจะไปสหรัฐฯ พร้อมกับซูวาน
ครับ
ผมรู้สึกเหมือนคุณกำลังหนี
ผมไม่ได้หนี
ซูวานตกลงแล้วเหรอครับ
คุณรู้..
คนในครอบครัวคนเดียวเท่านั้นของ ซูวานคือคุณพ่อ
นั่นเป็นเรื่องระหว่างพวกเรา
ผู้อำนวยการ..
คุณบอกว่าเขาเป็นเหมือนพ่อแท้ๆ ของคุณ
มันเป็นสิ่งที่ผู้อำนวยการต้องการ
มันไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการเหรอครับ
เขาเป็นคนที่ทำให้แม่ของคุณตาย
การอยู่ภายใต้หลังคาเดียวกันกับ คนแบบนั้น..
นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณพยายามจะหลีกเลี่ยง เหรอครับ
คุณได้ยินเรื่องนั้นจากไหน
ผมรู้เรื่องได้อย่างไรจะสำคัญในตอนนี้ เหรอครับ
แกล้งทำเป็นว่าคุณไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น นะครับ
ผมขอร้องคุณให้ลบมันออกจากความทรงจำ ของคุณ
เรื่องนั้นจะไม่ทำให้ความจริงหายไป คุณรู้ดีกว่าผม
คุณอยากจะพูดอะไร
คนที่ควรจากไป..
คือคุณนะครับ
คุณหมอคัง..
คุณพ่อของเธอ..
ฆ่าแม่ของคนรักของเธอ
หุบปากของคุณ
คุณจะรักเธออย่างไร คุณบอกว่า ไม่มีอะไรจะเปลี่ยนแปลงได้อย่างไร
เธอจะไม่รู้เรื่อง
ผมจะไม่บอกเธอตลอดชีวิตของพวกเรา
คุณคิดว่าเป็นไปได้จริงๆ น่ะเหรอ
แม้ว่าคุณทำได้..
แล้วคุณล่ะครับ..ดีแลน
มันไม่เป็นอะไรกับคุณจริงๆ น่ะเหรอครับ ..คุณปาร์คดงจู
ทุกอย่างที่คุณต้องทำคือหายตัวไป
ตราบเท่าที่คุณทิ้งซูวาน..
ซูวานสามารถถูกปกป้องจากความลับ อันน่ากลัวอย่างนั้นได้
ผมปกป้องเธอได้
ผมรู้ว่าคุณรักเธอ
แต่ถ้าคุณรักเธอ..
อย่าพาซูวานลงนรก
คุณทำอย่างนั้นไม่ได้
ผมจะปกป้องเธอ
ผมจะทำ
ฉันได้ยินว่าเธอเจ็บตัวจากการปีนเขา เธอเป็นอะไรไหม
ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ แค่บาดเจ็บเล็กน้อย
ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ แต่พี่คะ..
พี่ชายของฉัน..
พักนี้พี่ชายของฉันทำตัวแปลกๆ ใช่ไหมคะ
พี่ทะเลาะกันเหรอคะ
อืม
นิดหน่อย
เพราะมันมีแค่ฉันและพี่ชาย..
พวกเราไม่มีความลับ
ฉันบอกเขาทุกอย่าง
แต่พักนี้ฉันถามเขาไม่ได้เลยจริงๆ
ฉันไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนั้นมาก่อน
ฉันเป็นห่วงว่าจะเกิดเรื่องใหญ่
ฉันกลัวมากเหลือเกินที่จะถาม
ฮเยจู..
เขาทำตัวแปลกมากขึ้นแม้กระทั่งตอนที่ เขากลับไปสหรัฐฯ หลังจากหมดหวังใน ตัวพี่แล้ว
เขาร้องไห้และพูดถึงพี่
เขาไม่พอใจและเขาคิดถึงพี่
เขาพูดถึงมันในตอนนั้น
พี่ถามเขาได้ไหมคะว่าเกิดอะไรขึ้น
พี่จะ..
กอดพี่ชายของฉันได้ไหมคะ
มันไม่คุ้นเคยเลย
ฉันเป็นห่วงว่าจะเกิดเรื่องใหญ่
ฉันกลัวมากเหลือเกินที่จะถาม
ซูวาน..
ซูวานของฉัน..
พวกเรากำลังรื้อคดอุบัติเหตุชนแล้วหนี ของแม่ของเขา
ดงจูอาจจะกำลังลำบากเพราะเรื่องนั้น
เขาอาจจะหดหู่เพราะเขาต้องเอาแต่คิด เรื่องการตายของแม่ของเขา
นายฝันถึงคุณจองฮวาใช่ไหม
อืม
มันต้องดีน่ะ
ซูวาน..
เราอยู่ด้วยกันไม่ว่ามันจะลำบากแค่ไหน ก็ตามเถอะ
ยุนซูวาน..
ไม่ว่าอะไรก็ตาม..
เราอย่าจากกันอีกเลย
ฉันอยู่หน้าบ้านของนาย นายออกมาได้ไหม
ปาร์คดงจู
ซูวาน
ฉันขอยืมรถของนายได้ไหม
พวกเราจะไปที่ไหน
ตามหาปาร์คดงจู
ดงจู
อืม
ตอนที่นายหายไป..
ฉันคิดว่านายหายไปอีกแล้ว ฉันกลัวมาก
หัวใจของฉันรู้สึกเหมือนก้อนหิน
ฉันเป็นห่วงแทบบ้าและตำหนินาย
ฉันโมโหมาก..
ฉันอยากจะตีนายเป็นร้อยเป็นพันครั้ง
ฉันรู้สึกอย่างนั้น
แต่แม้กระทั่งหลังจากที่นายกลับมา ฉันยังกังวล
นายดูไม่คุ้นตาเลย
นายคือปาร์คดงจูที่ฉันรู้จักจริงๆ ใช่ไหม
ฉันกลัว
ซูวาน..
แต่ฉันเห็นแหวนบนนิ้วของฉัน
นายจะไม่หายตัวไปโดยที่ฉันไม่อนุญาต
นายจะกลับมาหาฉันเสมอ
ฉันรู้สึกเหมือนว่าเป็นสิ่งที่คุณจองฮวา กำลังบอกฉัน ดังนั้นฉันรู้สึกดีขึ้น
ฉันจะไม่ถามว่าทำไมหรือนายไปไหน
เพราะนายกลับมาแล้ว
นายอยู่ข้างฉัน..
และนายจะไม่จากไปอีก
สิ่งสำคัญคือว่านายอยู่ที่นี่ข้างฉันแล้ว
เราเดินไปด้วยกันต่อไปเถอะ
ดีจังเลย
ฉันคิดว่าเจ้าของรักหนังสือจริงๆ
นายจำได้ไหม
นายอ่านให้ฉันฟัง
นายอ่านภาพยนตร์และนิยายให้ฉันฟัง
ฉันอ่านหนังสือภาษาและนิตยสารให้ เธอฟังด้วย
จริงๆ แล้ว..
ฉันอยากจะฟังเสียงของนาย ดังนั้นฉัน ขอร้องให้นายอ่านหนังสือที่ฉันอ่านใน ภาษาเบรลล์แล้ว
ฉันคิดว่าเสียงของฉันอัปลักษณ์ที่สุดในโลก
อืม
แต่มันคือสไตล์ของฉัน
ดงจู
อ่านหนังสือให้ฉันฟังนะ
"ฉันขอโทษ"
"มันมีภูเขาที่ปลายถนน"
"มันมีถนนที่ปลายภูเขา"
"ปลายถนน.."
"..มันมีภูเขาลูกหนึ่ง"
"ปลายภูเขา.."
"..คือเธอ"
"ฉันซุกศีรษะของฉันไว้ระหว่างเข่าของเธอ.."
"..และร้องไห้"
"ฉันขอโทษ"
ฉันขอโทษ
"..ที่รักเธอ"
"ฉันขอโทษ"
เด็กขี้แย
เธอขอให้ฉันอ่านกลอนเศร้าแบบนั้น ให้เธอฟัง
- เธอนอนหลับสนิทไหม - อืม
ฉันกรนหรือเปล่า
หนักเลย
จริงเหรอ
ไม่ใช่
เธอนอนเหมือนเด็ก
ดูดีนะ
ฉันจะซักให้ก่อนที่ฉันจะคืน
เธอ..
ฉันรักเสื้อเชิ้ตตัวนั้น อย่าทำให้มันสกปรกน่ะ
หอมจังเลย นายจะทำอาหารเช้าให้ฉันเหรอ
แน่นอน
พ่อของเธอฆ่าแม่ของคนที่เธอรัก
เธอจะไม่รู้เรื่อง ผมจะไม่บอกเธอตลอดชีวิตของพวกเรา
แต่ถ้าคุณรักเธอ อย่าพาซูวานลงนรก
ผมจะปกป้องเธอ
ผมจะทำ
มันสักพักหนึ่งแล้ว ตั้งแต่แม่เห็นลูกที่นี่
ชอยจินซังน่าเชื่อถือเหรอครับ
ทำไมลูกเป็นห่วงเรื่องนั้น
แน่ใจนะครับว่าเขาจะปิดปากให้สนิท แล้วซูวานจะไม่มีวันได้ยิน
มันไม่ใช่ธุระของลูก
ไม่ครับ
ผมจะเกี่ยวข้องแล้ว
จีวุน
ผมไม่หยุดรักซูวาน
แม้ว่า..
ซูวานจะไม่มีวันเป็นของผม..
ผมจะไม่ยอมให้เธอเป็นทุกข์
ตราบเท่าที่ผมมีเรี่ยวแรงจะหยุดมัน
ลูกหมายความว่าอะไร
ผมปล่อยให้คุณแม่ควบคุมความรู้สึก ของผมไม่ได้อีกต่อไป
คุณพ่อและดีแลน..
ผมใส่ใจว่า..
พวกเขาสามารถปกป้องซูวานได้อย่างไร
ไม่มีอะไรมากขึ้นหรือน้อยลง
คังจีวุน
ผมจะบอกคุณแม่ เมื่อผมคิดดูมากขึ้นนะครับ
กรุณาทำตามที่ผมขอร้องนะครับ
ซูวาน
หืม
เจอกันวันพรุ่งนี้นะ
ดงจูของฉันกลับมาแล้ว
แล้วเจอกันนะ
หน่วยกู้ภัย..รวมตัว หน่วยกู้ภัย..รวมตัว
คนไข้ความดันโลหิตสูงและเบาหวาน หมดสติที่หอพักเซจอง
หอพักเซจองเหรอครับ นั่นเป็นที่ที่ผมอยู่
คุณยายคะ
เกิดอะไรขึ้นคะ
เธอหมดสติค่ะ
คุณยาย
คุณยาย..ตื่นนะคะ
- คุณยาย.. - เงียบหน่อย
พูดเงียบๆ
เธอเป็นหวูดรถไฟเหรอไง
เสียงของผู้หญิง..
แก้วหูของฉันจะระเบิดแล้ว
คุณยายได้ยินผมไหมครับ
ไปซื้อมา
ซื้ออะไรครับ คุณต้องไปโรงพยาบาล
ไม่ใช่โรงพยาบาล ช่างเถอะ ไปซื้อมา
อะไรคะ
ไอศครีมแท่ง
หา
น้ำตาลของฉันต่ำ
ฉันลุกไม่ขึ้น..ไปซื้อมา
เร็วเข้า
คุณยายครับ เป็นอย่างไรบ้าง อร่อยไหม คุณรู้สึกดึขึ้นแล้วใช่ไหม
ซื้อรสช็อคโกแลตให้ฉันคราวหน้านะ
มันจืดเกินไป มันหวานไม่พอ
คุณยาย..
คุณยายครับ
ทำไมคุณยายอยู่ที่นี่คนเดียวล่ะครับ
คนแก่อย่างฉัน..
ไม่ได้รับการยอมรับในสถานพยาบาล..
เพราะฉันมีลูกที่โตแล้วและทำมาหากินได้
ทำไมคุณยายอยู่ที่นี่ล่ะครับ ถ้าคุณยายมีลูกที่โตกันแล้ว
ฉันกำลังจะบอก
ฉันสงสัยอย่างนั้นเหมือนกัน
พ่อหนุ่ม
ครับ
เก็บเบอร์ของเธอเอาไว้ในนี้นะ
ทำไมครับ
แทนที่จะโทรหา 911 ฉันจะโทรหาเธอโดยตรง รีบมาน่ะเมื่อฉันโทรหา
ตกลงครับ เอาโทรศัพท์ของคุณยายมาสิครับ
คุณมาแล้ว
นักสืบคิม
ทำไมเธอถึงบอกเขา
คุณเป็นอะไรไหมครับ
ทำไมคุณไม่บอกผมเร็วกว่านี้
ผมไม่เป็นอะไร แค่บาดเจ็บน่ะ มันไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องรู้
คุณบาดเจ็บจากการสืบคดีของแม่ของผม ใช่ไหมครับ
มันเป็นสถานการณ์น่ะ แต่..
คุณหมอ
มันไม่ใช่คดีชนแล้วหนีธรรมดา
มันมีอะไรบางอย่างใหญ่โตจะเกิดขึ้น
ทั้งหมดคือความผิดของผม
เรื่องนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้น ถ้าคุณไม่รื้อฟื้นคดีนะครับ
ทำไมคุณจะไปในทิศทางนั้น
หยุดเถอะครับ
หา
ทำไมคะ
ผมอยากให้คุณ..
หยุดรื้อฟื้นคดี
คุณอยากจะปิดคดีใช่ไหม
คุณบ้าเหรอไง พวกเราทุกคนอยู่ในเรื่องนี้ เพราะมันเหมือนหัวหอมที่ถูกปกปิด
รุ่นพี่เกือบจะถูกฆ่าในกลางวันแสกๆ
อย่าเยอะเกินไปและอยู่นิ่งๆ
คุณหมอต้องมีเหตุผล
เกิดอะไรเหรอครับคุณหมอ
อดีตคืออดีตนะครับ
มันจะไม่พาแม่ของผมกลับคืนมา
พวกเราฝ่าฟันเป็นเวลา 12 ปีแล้ว
ผมไม่อยากจะเสียเวลาและทำให้ คนอื่นเจ็บปวด
ผมไม่คิดว่ามันจะมีประเด็น
คุณกวนใจพวกเราแล้วและเวลาของ พวกเราเป็นของพวกเราเอง
คุณเพิ่งจะช่วยพวกเราจับผู้ต้องสงสัย เมื่อวาน แล้วอะไรถึงเปลี่ยนใจกระทันหัน นักล่ะคะ
ซูวานและผมจะไปสหรัฐฯ
ผมจะไม่ลังเลเรื่องอนาคตของเราเพราะอดีต
มันไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการ ผมอยากจะให้คุณหยุดได้แล้ว
ผมขอบคุณจริงๆ..
สำหรับความพยายามของคุณ
ผมไปล่ะครับ
เฮ้ย..ปาร์คดงจู
เฮ้ย..
เกิดเรื่องกับเขาใช่ไหม
พักนี้เขาทำตัวแปลกๆ แล้วพวกเราจะหยุดไหมคะ
พวกเราจะหยุดได้อย่างไร ในเมื่อมันส่งกลิ่นแหม่งๆ น่ะ
มันไม่เกี่ยวกับคุณหมออีกต่อไปแล้ว
มันเกี่ยวกับพวกเราเหมือนกัน
พวกเราเลิกไม่ได้
ใช่
เปลี่ยนใจของคุณหมอ
ตกลงค่ะ
ผู้อำนวยการคะ.. คุณหมอปาร์คดงจูมาแล้วค่ะ
เข้ามาเลย
เธอมาแล้ว
อะไรน่ะ
ข้อมูลเรื่องคดีของแม่ของปาร์คดงจู
มันเป็นอย่างไร
ปาร์คดงจูต้องการที่จะปิดคดี เขาอยากจะหยุดและไปสหรัฐฯ พร้อมกับเธอ
เขาไม่ใส่ใจความจริง เขาแค่อยากจะไป
นั่นเป็นสิ่งที่ดงจูพูดเหรอ
พวกเราทิ้งไม่ได้เพราะมันมีพิรุธมาก ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงเป็นแบบนี้
เมื่อฉันคิดถึงว่ารุ่นพี่เกือบตาย มันทำให้ฉันโกรธจริงๆ
เขาเกือบตายเหรอ
อย่างไรก็ตามเอาให้ปาร์คดงจูนะ
บอกเขาให้ทิ้งมันไปถ้าเขาต้องการ
เขาเผาหรือกินมันก็ได้
ทุกอย่างที่รุ่นพี่และฉันรวบรวมอยู่ในนั้น
แล้วถ้าเขาโยนทิ้งจริงๆ ล่ะ
ถ้าอย่างนั้นเขาบ้าไปแล้ว ฉันยังดูมันไม่หมดเลย
เอาล่ะ ฉันจะลองคุยกับเขา
ฉันอยากจะเอาตัวคนที่เป็นสาเหตุของ การตายของคุณจองฮวามาเหมือนกัน
ทำให้ฉันด้วยนะ
ข้อมูลเรื่องคดีของแม่ของปาร์คดงจู
ปาร์คดงจูต้องการจะปิดคดี
เกลี้ยกล่อม..
ซูวาน
เกลี้ยกล่อมน่ะเหรอ
เธอกำลังลำบากเรื่องความคิดที่ พวกเรา 2 คนจะไปสหรัฐฯ
เพราะฉันน่ะเหรอ
ครับ
ตกลง
ถ้าซูวานเห็นด้วย..
พวกเราจะจากไปทันทีครับ
ดงจู
มันมีเหตุผลอื่น..
สำหรับการตัดสินใจกระทันหันไหม
เพราะผมสูญเสียซูวานไม่ได้
ผมต้องปกป้องซูวาน
พวกเขาต้องการให้ผมอยู่ในบอสตั้น โดยเร็วครับ
เอาล่ะ
ฉันจะคุยกับซูวาน
กรุณา..
หยุดดื่มนะครับ
เพราะผมดูแลคุณไม่ได้
เมื่อพวกเราแยกกันอยู่..
ความเจ็บปวดนี้จะ..
จางหายไปในสักวันหนึ่งไหม
ผมจะลืมในสักวันหนึ่งได้ไหม
วันที่..
ผมจะเรียกคุณว่าคุณพ่ออีกครั้งจะมาถึงไหม
โรงพักเซยอง
รายงานศาลยุติธรรม
รายงานศาลยุติธรรม - ชันสูตรศพคนไข้ชื่อ: ยูจองฮวา อายุ 42 ปี
ผู้บริจาคอวัยวะ - ปลูกถ่ายแก้วตา
คุณพ่อไม่รู้หรอกค่ะ แต่คนนั้นคือแม่ของดงจู..คุณจองฮวา
ลูกรู้ได้อย่างไร
เธอบอกอะไรหล่อน
มันจะไม่มีคนอื่นที่ควรรู้ความจริง
ไม่
ออกจากโรงพยาบาลแห่งนี้
สัญญากับฉันว่าเธอจะไม่ร้องไห้
ผมต้องกลับสหรัฐฯ ครับ
ตามแผน..ปาร์คดงจูจะจากไป
คุณพ่อ